Periferni nervi su spona izmedju centralnog nervnog sistema, odnosno mozga i kičmene moždine sa jedne strane i perifernih organa i tkiva sa druge. Obično se radi o mešovitim nervima sastavljenim od motornih I senzitivnih živaca gde se motorni nervi putem svojih korenova odvajaju od centralnog nervnog sistema, protežućise duž perifernog nerva do organa ili tkiva (npr. mišića) odgovornog za njihovu funkciju. Periferni motorni neuroni su centralnim motornim putevima vezani za motornu koru mozga.
Senzitivni nervi imaju suprotan smer- ascedentnim krajem koji potiče od perifernih receptora, senzacije dolaze do spinalnog gangliona u kojem je smešteno telo senzitivnog neurona od kojeg zatim, kreće senzitivno vlakno koje se završava u centralnom nervnom sistemu odakle ascedentnim putevima dolazi impuls do senzitivne kore mozga.
Periferni nervi u svom centru imaju nervno vlakno-akson koji je najčešće obavijen mijelinom (mijelinska nerva vlakna) . Ukoliko nemaju mijelin po svom obodu, onda se radi o nemijelinskim nervnim vlaknima.
Sprovodljivost impulsna kroz mijelinizovano nervno vlakno je skokovita a kroz nemijelinizovano vlakno linearna I značajno je sporija.
Mijelinizirana senzitivna nervna vlakna su deblja i brže spovode nervne impulse tako da su specijalizovana za prenos suptilnijih nadražaja. Nemijelinizovana vlakna su tanja i sporovde impulse sporijih frekvencija.
U detekciji oštećenja perifernog nervnog sistema služimo se anamnezom, neurološkim pregledom, elektromioneurografijom, I biopsijim nerva odnosno mišića.
U anamnezi pacijent prijavljuje slabost jednog ili više extremiteta koja je flakcidnog karaktera pri neurološkom pregledu. U anamnezi su moguće i senzacije neuropatskog bola kao što su trnjenje, bockanje, pečenje, osećaj hladnoće, udara struje ili noža…Oštećenja perifernih senzitivnih nerava mogu biti praćena I objektivnim ispadima senzibiliteta u neurološkom pregledu, po tipu rukavica ili čarapa koje vidjamo kod npr. polineuropatija ili po tipu anatomske lokalizacije patološkog procesa, kao npr. kod herpes zostera.
U slučaju oštećenja tankih senzitivnih vlakana, pacijent trpi bol, ali nema neurološkog ispada kako pri neurološkom pregledu tako ni pri elektromioneurografiji što ponekad dovodi u sumnju bolesnikove žalbe. U ovim slučajevima je od koristi biopsija kože.
Danas je biopsija živca pre svega rezervisana za slučajeve suspektne na vaskulitis perifernog nervnog sistema. U slučaju sumnje na oštećenja perifernog nervnog sistema hereditarne geneze, na raspolaganju su nam brojna genetička testiranja.